من محو خدایم و خدا آن منست هر سوش مجویید که در جان منست سلطان منم و غلط نمایم بشما گویم که کسی هست که سلطان منست روز بزرگداشت مولوی گرامی باد

گویند که عشق عاقبت تسکین است اول شور است و عاقبت تمکین است جانست ز آسیاش سنگ زیرین این صورت بی قرار بالایین است روز بزرگداشت مولوی گرامی باد

گر شرم همی از آن و این باید داشت پس عیب کسان زیر زمین باید داشت ور آینه وار نیک و بد بنمایی چون آینه روی آهنین باید داشت روز بزرگداشت مولوی گرامی باد

قومی غمگین و خود مدان غم ز کجاست قومی شادان و بی خبر کان ز چه جاست چندین چپ و راست بی خبر از چپ و راست چنین من و ماست بی خبر از من و ما است روز بزرگدا...

عشقت به دلم درآمد و شاد برفت بازآمد و رخت خویش بنهاد برفت گفتم به تکلف دو سه روز بنشین بنشست و کنون رفتنش از یاد برفت روز بزرگداشت مولوی گرامی باد

صد نامه فرستادم صد راه نشان دادم یا راه نمی دانی یا نامه نمی خوانی! روز بزرگداشت مولانا مولوی گرامی باد

ای نرگس پر خواب ربودی خواب وی لاله سیراب ببردی آبم ای سنبل پرتاپ ز تو در تابم ای گوهر کمیاب تو را کی یابم؟ روز بزرگداشت مولوی گرامی باد

اندر دل بی وفا غم و ماتم باد آن را که وفا نیست ز عالم کم باد دیدی که مرا هیچ کسی یاد نکرد جز غم که هزار آفرین بر غم باد روز بزرگداشت مولوی گرامی باد

دلتنگم و دیدار تو درمان من است بی رنگ رخت زمانه زندان من است بر هیچ دلی مباد و بر هیچ تنی آنچ از غم هجران تو بر جان من است روز بزرگداشت مولوی گرامی با...

تا از تو جدا شده ست آغوش مرا از گریه کسی ندیده خاموش مرا در جان و دل و دید فراموش نه ای از بهر خدا مکن فراموش مرا روز بزرگداشت مولوی گرامی باد

علت عاشق ز علت ها جداست عشق اسطرلاب اسرار خداست روز بزرگداشت مولانا مبارک

کسی که ندای درونی خود را می شنود، نیازی نیست که به سخنان بیرون گوش فرا دهد. روز بزرگداشت مولانا مبارک

یکدمی بالا و یک دم پست عشق گر به در انبانم دست عشق روز بزرگداشت مولانا مبارک

بر قضای عشق دل بنهاده اند عاشقان در سیل تند افتاده اند روز بزرگداشت مولانا مبارک

در پی هر گریه آخر خنده ای است. روز بزرگداشت مولانا مبارک