شهادت مظلومانه قرآن ناطق، امام صادق (ع) بر شما تسلیت باد.

«مدینه» همچنان مظلوم است و ... «بقیع» مظلوم تر! رنج نامه نانوشته شیعه، بر خاک و سنگ مزار صادق آل پیامبر گویاتر از هر زمان به شِکوه و شهادت ایستاده است...

استاد درسِ قرآن، فقه و اصول و ایمان شیعه به پای درسش نشسته جون گرفته ز رفتنش جهانی غرق عزا و زاری اشک چشِ ملائک رو به فزون گرفته

کی دیده در زمانه یک زاهدی شبانه در لحظه‌ی عبادت با زور و تازیانه با دست بسته او را دشمن بَرَد ز خانه

هر زمان رنگ جفا را می دید کوچه و کرب و بلا را می دید خانه اش چونکه در آتش می سوخت خیمه‌ی آل عبا را می دید شهادت امام جعفر صادق (ع) بر شما تسلیت

بنال ای دل که در نای زمان، فریاد را کشتند بهین آموزگار مکتب ارشاد را کشتند اساتید جهان باید به سوگ علم بنشینند که در دانشگه هستی، بزرگ استاد را کشتند

شیعیان رهبر ما را کشتند صادق آل عبا را کشتند نور چشم علی و فاطمه را وارث کرب و بلا را کشتند

قامت خمیده،تن شده مانند شمع آب این شاهد جنایت منصور کافر است بر او بریز اشک که این گریه نزد حق با گریه بر حسین ثوابش برابر است

داغ صادق شرر سینه ام افروخته کرد جگری سوخته یاد از جگر سوخته کرد جگری سوخته کز داغ بر افروخته بود باز هم از اثر زهر جفا سوخته بود

استاد کل هستی با جسم خسته رفته از این جهان با دل شکسته دردا که کشته منصور مولای ما را فرزند زهرا و حجت خدا را

شیعه بی قرآن ناطق گشته است جسم صادق چون شقایق گشته است

شیخ الائمه بنگر گشته تنش صنوبر زهرِ عدو چه کرده با جسم پاک و اطهر شهادت امام جعفرصادق (ع) تسلیت باد

منصور، شاد گشت ز قتل خدیو دین اما به خُلد، غمزده زهرای اطهرست او گرچه کشت خسرو دین را ولی به دهر نامش به ننگ تا به ابد ثبت دفترست شهادت امام صادق علیه...

شد رئیس مذهب ما از جفا خونین جگر این مصیبت کرده دلخون مردم آگاه را آن که با خون جگر بر شیعیان هموار کرد در خط سرخ ولایت تا قیامت راه را شهادت امام صاد...

آخر ز زهر منصور، مولا فدا شد اعضای او چو قرآن، از هم جدا شد تابوت او به دوش اهل مدینه زهرا زند از این غم بر سر و سینه