آن که مبهوت ز صبرش شده ایوب صبور معدن صبر به صحرای بلا زینب بود آن که بعد از شه لب تشنه به هنگام بلا قد علم کرد به میدان وفا زینب بود وفات حضرت زینب (...

سوگند بر شکوه دل مرتضایی اش بر جلوه‌های حیدری‌اش مجتبایی اش سوگند بر تقدس کرب و بلایی اش بر ریشه های چادر سبز خدایی اش سوگند بر نماز شب کبریایی اش تا ...

آنکه بر اهل جهان موی به مو کرد اعلان اصل منظور شه کرب و بلا زینب بود آنکه در حال اسیریش به نهضت پرداخت شت خاتون ظفر با اسرا زینب بود

گشت قربانی کعبه به منای شهدا هستی اش را به خدا می کند اهدا زینب در اسارت سخن از غیرت و آزادی گفت اه و زاری نکند در بر اعدا زینب

صحن چشمام پر از بارونه بارون حال زارم بازم محزونه محزون پای صبرت دلم حیرونه حیرون شیر زن کرببلا، مدد یازینب

در جهان مهر حقیقت زینب (س) است مشعل صبح هدایت زینب (س) است وفات حضرت زینب (س) تسلیت باد

زینبم یار آشنای توام جای مانده ز کربلای توام شعله سر می کشد ز ناله من من عزادار نینوای توام

زینب که بود عالم غم را خدای صبر در غربت دیار ستم آشنای صبر معنا گرفت ماتم عظمی چو جا گرفت بر شانه های زینب کبری همای صبر

دلش دریای صدها کهکشان صبر غمش طوفان صدها آسمان ابر دو چشم از گریه همچون ابر خسته ز دست صبر زینب، صبر خسته وفات حضرت زینب (س) تسلیت باد

زینبم نائبه الزهرایم مادرم گفته که بی همتایم بشنوید ارض و سما! آوایم این حسینی که بوَد، آقایم وفات حضرت زینب (س) تسلیت باد

به سمت خلق نرو جلوه تو ربانیست نصیب قلب تو از زندگی پریشانیست سکوت گرچه نشان است بر نجابت زن صدای خسته تو حجت مسلمانیست

من از حرم تا قتلگاه سعی و صفایی کرده ام بعد از حسین در کربلا بالله خدایی کرده ام آنچه مرا بی صبر کرد بزم شراب شام بود آنجا که باشد مقتلم کنج خراب شام ...

ای سر که بود بار غمت بر دوشم زود است که داغ تو کند گل پوشم بر خطبه من تو گوش کردی اکنون قرآن تو بخوان که من سراپا گوشم

زینب یگانه است خدا هم به فاطمه تا زینب است دختر دیگر نمی دهد زینب همان کسی است که در را عفتش عباس می دهد نخ معجر نمی دهد

ای زینب (س)! براستی سجاد علیه السلام از دریای بی کران علم و فهم تو چه امواجی را دیده و در سخنت چه چیزی را یافت که تو را «عالِمه غیر مُعلَّمه» خواند؟ و...