اگر عباس ماه هاشمین استهنرجوی امیرالمومنین استاگر اسطوره فخر و ادب شدچو مامش حضرت ام البنین است

ای مادر چار آفتاب ادرکنیزهرای سرای بوتراب ادرکنیما دست به دامان توییم ای بانویا فاطمه بنی کلاب ادرکنی

این زن که چهار گل به دامن دارددل از غمش احساس شکستن داردعباس اگر ماه بنی هاشم شدنور از رخ تابان همین زن دارد

بانویی که مرتضی ام بنینش خواندهتا ابد خادمه خانه حیدر ماندهشیرزن بوده و شیران پسر پروردههمه را نذر ره حضرت زهرا کرده

داده ‏ای درس محبت بر همهباغ گل یاس سلام علیکممادر عباس سلام علیکفاطمه دوم حیدر شدیمادر یک ماه وسه اختر شدیضربه به بازویت نزد هیچکسلگد به پهلویت نزد هی...

از عاشورا تاکنون برای پیری ام عصایی نمی بابم؛ جز قامت خمیده زینب (س)؛ دیگر مرا ام البنین نخوانید

ای مرثیه خوان ز چشم خونبار مگوبا من ز سر و دست علمدار مگوعباس فدای قد و بالای حسینبا ام البنین از غم دلدار مگو

شیر او کاری چنان حساس کردکربلا را کربلا عباس کردقصه ام البنین شرح غم استدر غم او دیده گردون نم است

ای زنان مدینه دیگر مرا ام البنین خطاب نکنیداکنون من شب را به صبح می رسانم، اما دیگر فرزندی ندارم

اینجا مزار فاطمه، ام البنین استیا مادری غم ‏دیده مدفون زمین استاینجا نهاده سر به خاک غربت و غممظلومه ای کز مرگ گل هایش غمین است

کسی که همسری با علی بود فخرشولیک غم زده بر هستی‏ اش زبانه، منمکسی که سیده ام‏ البنین بود نامشولیک مانده از این نام بی نشانه منم

السلام ای مظهر صبر و وفاالسلام ای زوجه شیر خداخوانده‏ ای خود را کنیز فاطمهداده ‏ای درس محبت بر همه

در دامنش پرورده سرداری چو عباسآری چنین زن، مادری شیرآفرین استشد جان او آزرده از رنج زمانهبر سینه‏ اش چون لاله داغی آتشین است

شدم غریب پس از عون و جعفر و عباسکسی که بار غریبی کشد به شانه منمکسی که چار پسر بوده حاصل عمرشکه از شهادتشان خورده تازیانه منمغریب دشت بلا را، دریغ ماد...

کیست او یار امیرالمومنینمادر شیران نر، ام البنیندامنش گلخانه گل های یاسمادر عباس خود حیدرشناس