با روضه حسین (ع) نفس تازه می کنیم وقتی هوای شهر نفس گیر می شود

فرش بر رونق بازار حسین می نازد عرش بر جلوه رخسار حسین می نازد ابر بر اشک عزادار حسین می نازد قبر شش گوشه به زوار حسین می نازد کربلا هم به علمدار حسین ...

کم کم سیاهی علمت دیده می شود آثار خیمه های غمت دیده می شود افتاده سینه ام به تپش های انتظار از روی تل دل، حرمت دیده می شود

حسین جان ... دلم هوای تو را دارد ... خدا کند راست باشد که می گویند: “دل به دل راه داره”

بزم عشق تو شلوغه، پر فروغه همه عشقای دنیا بجز عشق تو دروغه یاحسین

گفتند: ضمایر را نام ببر گفتم: من ... من ... من گفتند: پس بقیه چه شدند؟ گفتم: همه رفتند زیارت “ارباب” فقط من “جا مانده ام”

خواب دیدم که شدم زائر بین الحرمین صبح گفتم به خودم هرچه صلاح است حسین آرزوی حرمت کرد مرا دیوانه انت مولا و انا ... هرچه صلاح است حسین السلام علیک یا ا...

تا ابد سیاه پوش حسینم ... برای چادرم فلسفه از این زیباتر؟! که ماتم حسین سال هاست مرا سیاهپوش کرده است.

تا کرب و بلا هست، زمین را عشق است آه دل همواره غمین را عشق است هرچند که هیچ است همه ارزش ما مجنون حسینیم، همین را عشق است

ای حسین جان ای خون یزدان! واژگان در چکامه شور تو ناتوان، شعر گویان در ستایش صبر تو حیران، و ادیبان در بیان ایثار تو سرگردان.

ماه محرم را بر شما وعاشقان حسین تسلیت عرض می نمایم.

الا ای کربلا ای قبله دل‌های حق جویان آزاده الا ای مظهر تابان و جاوید شهادت ها نشان عشق و ایمان و نثار جان تجلی گاه شورانگیز فکر امتی آگاه الا ای کربلا...

بار حسرت عطش خاندان رسول، اکنون نیز در میان سینه فرات می جوشد و بی تابش می کند.

می گویید شیشه ها احساس ندارند، ولی هنگامی که با انگشت روی شیشه بخار گرفته نوشتم یاحسین، آرام گریست.

هر کسی در عشق ابراز ارادت می کند تا نفس دارد حسین (ع) از او حمایت می کند پادشاهی دو عالم را به نامش می کند هر کسی با یوسف زهرا (س) رفاقت می کند تا ابد...