با شیخ از شراب حکایت مکن که شیخ تا خون خلق هست ننوشد شراب را روز بزرگداشت استاد شهریار گرامی باد

قمار عاشقان بردی ندارد از نداران پرس کس از دور فلک دستی نبرد از بدبیاران پرس عروس بخت یکشب تا سحر با کس نخوابیده عروسی در جهان افسانه بود از سوگواران ...

به نامردی مکن پستم بگیر ای آسمان دستم که من تا بودم و هستم غلام شاه مردانم روز بزرگداشت استاد شهریار گرامی باد

دلا دیشب چه می کردی تو در کوی حبیب من الهی خون شوی ای دل تو هم گشتی رقیب من روز بزرگداشت استاد شهریار گرامی باد

از من گذشت و من هم از او بگذرم ولی با چون منی به غیر محبت روا نبود روز بزرگداشت استاد شهریار گرامی باد

در وصل هم ز عشق تو ای گل در آتشم عاشق نمی شوی که ببینی چه می کشم پروانه را شکایتی ز جور شمع نیست عمریست که در هوای تو می سوزم و خوشم روز بزرگداشت استا...

صبحدم باش که چون غنچه دلی بگشایی شیوه تنگ غروبست گلو بفشردن روز بزرگداشت استاد شهریار گرامی باد

ای غنچه خندان چرا خون در دل ما می کنی خاری به خود می بندی و ما را از سر وا می کنی از تیر کجتابی تو آخر کمان شد قامتم کاخت نگون بادای فلک با ما چه بد ت...

صید خونین خزیده به شکاف سنگم که نفس با نفسم با سگ صیاد هنوز روز بزرگداشت استاد شهریار گرامی باد

آهسته باز از بغل پله ها گذشت در فکر آش و سبزی بیمار خویش بود اما گرفته دور و برش هاله ای سیاه او مرده است و باز پرستار حال ماست در زندگی ما همه جا وول...

جز توام، نیست نظر جانب دیگر، چه شود گر کنی سوی من از مهر، نگاهی، گاهی روز بزرگداشت استاد شهریار گرامی باد

غم غریبی و غربت چو بر نمی تابم روم به شهر خود و شهریار خود باشم روز بزرگداشت استاد شهریار گرامی باد

مرگ یک بار مثل دیدم و شیون یک بار این قدر پای تعلل بکشانیم که چه روز بزرگداشت استاد شهریار گرامی باد

ای مرگ بیا که زندگی ما را کشت روز بزرگداشت استاد شهریار گرامی باد

تو از آن دگری رو که مرا یاد تو بس خود تو دانی که من از کان جهانی دگرم روز بزرگداشت استاد شهریار گرامی باد